Talent raak je niet kwijt. Je energie soms wel.
‘Die heeft het gewoon niet in zich.’ Het is zo’n uitspraak die gemakkelijk wordt gedaan, maar behoorlijk lang kan blijven hangen. Alsof talent iets is wat je bij je geboorte meekrijgt. Je hebt het,…
‘Die heeft het gewoon niet in zich.’ Het is zo’n uitspraak die gemakkelijk wordt gedaan, maar behoorlijk lang kan blijven hangen. Alsof talent iets is wat je bij je geboorte meekrijgt. Je hebt het,…
‘Regeren is vooruitzien.’ Die zin, waarvan ik eigenlijk niet eens weet waar ik hem voor het eerst heb gehoord, schoot vanochtend in de auto door mijn hoofd. Vlak voor een weekend waarvan we geen…
Eerste keren krijgen aandacht. De eerste stapjes, de eerste schooldag, een eerste kus of de eerste nacht in een nieuw huis: we maken foto’s en vertellen erover. Laatste keren gedragen zich anders. Ze kondigen…
Het contrast kan bijna niet groter. Terwijl de wereld buiten zich in vloeibare chaos wentelt en maatschappelijke vlammen een huizenhoge grens trekken tussen meningen en mensen, voltrekt zich aan onze keukentafel een heel andere werkelijkheid. Een werkelijkheid van ongevraagde zorgzaamheid, zichtbaar in de kleinste gebaren. Tijd voor een mental snapshot.
Het was zo’n moment dat zich bijna ongemerkt aandiende. We reden langs de rand van het bos, waar de bomen in hun kale winterslaap stonden te wachten op wat komen gaat. Op de achterbank…
Ik rem af, want ik herinner. Het is weer december. De lucht is grijs, zoals we dat van haar gewend zijn in deze laatste, doorgaans ijzig koude, maand. Ik bezie van achter mijn beeldscherm…
Het is 9 oktober. Ik heb net onze kleine jongen naar school gebracht en scroll, zittend aan de eettafel, door wat nieuws en social media berichten. Oorlog in Europa, genocide in Gaza, een dreigende…
Ik weet niet zeker of voor jou iedere dag er hetzelfde uitziet. Iedere ochtend begint op dezelfde manier. Ik weet niet zeker of voor jou iedere dag er hetzelfde uitziet. Ik weet wel dat de dagen soms verdacht veel op elkaar lijken, in jouw gezelschap. Een gezelschap waar ik natuurlijk allang niet meer zonder zou kunnen.
De zon scheen helder die dag in Lissabon, de stad straalde in alle kleuren en geuren die je van een mediterrane metropool kan en mag verwachten. Marloes en ik hadden besloten om de stad…
“Wanneer zijn we hem verloren?” Ik kijk naar mijn telefoon, uit het veld geslagen door een herinnering. Een foto ooit op Ameland genomen. Mijn woorden zijn aan mijn vrouw gericht, die zonder te zien…